maandag 10 juni 2013

B1 in de Belgische Ardennen

vrijdagmiddag 7 juni 2013
Het is rond enen als ik bedenk dat het grootste deel van de B1 in de auto's stapt om op weg te gaan naar Belgie. Ik moet nog even wachten want Dolf komt met Gino pas rond half drie om Robbert en mij op te halen. Als we Utrecht zijn gepasseerd horen we dat op de A2 tussen Den Bosch en Eindhoven een fikse vertraging is en dat het bij Maastricht ook al niet zo lekker doorrijdt. We besluiten om te rijden via Nijmegen en Venlo en vlak voor Maastricht pakken we de toeristische route omdat de tunnelbouw in de stad voor nog steeds een vertraging van een half uur zal zorgen. Hoewel we door al deze omtrekkende bewegingen wat tijd verliezen, lopen we toch in op het langzaamste tijdschema en krijgen we als bonus een prachtige route door het Limburgse land. Als we op 2,5 kilometer voor de Camping rijden, belt Dirk Jan om te vragen hoever we zijn, maar die vergeet er bij te vertellen dat we pas bij het 4de punt waarop "Floreal" staat vermeld naar beneden moeten, tien minuten later zijn we er dan toch. Er staan drie tenten opgesteld met daar tussen een lange rij tafels en stoelen, waar de 18 deelnemers aan het kamp van de B1 kunnen eten. Dirk Jan zorgt ervoor dat we dat inderdaad tegemn acht uur kunnen doen en en met een buik vol shoarma kan de eerste avond beginnen. Dennis is er nog niet want die moet werken, dus wordt het praatje van de TC A1 zoals op Robbins trainingspak gedrukt staat, uitgesteld tot de volgende avond. Dennis zal de trein nemen en 's middags redelijk op tijd op de camping aankomen zo heeft hij beloofd, met een beetje mazzel kan hij mee fietsen. Omdat de jongens na de lange zit behoefte hebben aan wat beweging en de buren niet heel erg genieten van onze muziek, wordt besloten om maar even naar het dorp te lopen. Onderweg hadden we al gezien dat op het dorpsplein een grote tent stond waar de wedstrijd Belgie-Servie op een groot scherm zou worden uitgezonden. De kleine drie kilometer werd in een rustig wandeltempo afgelegd waarbij de jongens zich lekker lieten horen. Onverwacht publiek langs de weg werd niet opgemerkt waardoor het applaus dat werd gegeven niet in ontvangst werd genomen. Op het plein werd het gezellig vooral toen Belgie de wedstrijd winnend afsloot. Nadat de jongens het dorp hadden verkend en Carlo kennis had gemaakt met Sil werd rond half een de terugweg naar de camping gepakt en werden de tenten opgezocht.

zaterdagochtend 8 juni 06:00u.
Ik lig al een uurtje wakker in m'n slaapzak en heb nog steeds last van koude voeten, hoewel de temperatuur niet eens erg laag is. Opstaan dan maar en even onder de douch door, misschien helpt dat om m'n tenen te verwarmen. Als ik even later tussen de tenten sta waan ik mij in een houtzagerij, wat een kabaal maken die mannen zeg, Dirk Jan doet zijn best de allerdikste boom neer te halen, terwijl hij even daarvoor toch z'n neus al had laten zien buiten de tent. Of het Jacco is of Dolf die in de andere tent wint, weet ik niet maar ze gaan wel behoorlijk synchroon tekeer. Heel voorzichtig schijnen de zonnestralen over de bergtoppen het dal in en het wordt zo tegen achten steeds lekkerder en zingen de vogeltjes dat het een lieve lust is. Er komt wat leven in de brouwerij en al gauw zitten alle deelnemers buiten aan het ontbijt. Dirk Jan belt nog even met de organisatie om precies te horen waar we in de kano's moeten stappen en als hij ook weet dat er voor vijf auto's parkeerplaats genoeg is, vertrekken we naar "La Roche en Ardenne" om aan de oevers van de Ourthe te wachten tot de kano's arriveren. Raften gaat helaas niet want er stroomt te weinig water door de rivier, dat ligt in het oosten van midden Europa waar ze te maken hebben met de grootste overstromingen van de laatste 100 jaar. Wij krijgen ondertussen uitleg over het gebruik van de boten en de te volgen route en verdelen ons over de boten, instappen gaat goed en niemand valt al voor het vertrek in het water. Een prachtige tocht van een kilometer of tien ligt voor ons, we treffen onderweg kleine stroomversnellingen, grote en kleine bochten schitterende uitzichten en heel veel mooie natuur. Bram had de pech een hond tegen te komen die hem niet mocht. De hond sprong in het water, recht op de kano van Bram af, half er op te klauteren en het beest wist zelfs zijn tanden in Brams zij te zetten. Na ampel beraad en overleg met het thuisfront werd besloten niet op zoek te gaan naar een dokter (de dichtsbijzijnde dienstdoende arts zat zoals achteraf bleek een kilometer of 20 uit de buurt).
Een (afgekeurde ME?)bus van de organistatie haalde ons op en bracht ons terug naar het vertrekpunt. Daar pakten we onze (zelfklaargemaakte) lunchpakketjes en genoten we van het prachtige weer.

zaterdagmiddag
Nadat de inwendige mens versterkt was, gingen we tegen 1 uur op zoek naar een winkel met 2 kano's aan de gevel. Wat schetste onze verbazing toen Carlo merkte dat Sil hier de leiding had en ons van fietsen, helmen en uitleg over instellen van de fiets en de route voorzag. Dennis had ondertussen gemeld dat hij wel had uitgezocht hoe laat de trein ging, maar vergeten was een "e-ticket" te boeken, waardoor hij na het bezoek aan het station terug kon om een nieuwe poging te wagen een kaartje te kopen. Ik had aangegeven niet mee te zullen fietsen, dus toen het peloton vertrokken was, liep ik het dorp in. Vorige avond hadden we gezien dat we in de regio zaten waar in de tweede wereldoorlog het Ardennen offensief plaats vond en een lokaal museum had de aandacht getrokken. Daar maar even naar binnen om wat geschiedenislessen op te frissen, er werd een duidelijk een uitgebreid beeld geschtets van het gebeuren in het verrassend ruim opgezette museum, meer dan een uur later stapte ik weer naar buiten.
Ondertussen elders, zo hoorde ik, bleek van de zeventien fietsers het gros de route te zwaar te vinden en werd er lustig afgesneden en ingekort, slechts een zevental heeft de hele route onder leiding van de Trainer Coach A1 uitgereden. Toen ik het roze shirt van Dolf over de brug zag aankomen wandelen was het rond vier uur en waren de mannen een uur of 3 onderweg geweest. De meesten hadden de vette sporen van tandwielen aan hun benen staan en iedereen had een rode nek van de zon die ook de hele middag had geschenen. Dennis had besloten maar niet meer te komen, want aankomst van de trein op 30 kilometer afstand van La Roche zou pas om 18:00u zijn, en een kaartje kost 80 euro, beetje veel voor een nachtje slapen. Terug op de camping werd er gezwommen in de rivier en gedoucht en werd er een slokje gedronken. De lucht begon nu wat dicht te trekken en het begon rond om het dal te onweren. De vier druppels die vielen zal niet iedereen hebben opgemerkt, dus daar zal ik verder niet over uitwijden.  
Dirk Jan had geregeld dat er een half olievat als barbeque was neergezet en die werd, toen de onweer wat verder was getrokken, aangestoken en er kon al gauw worden gegeten terwijl de lucht weer blauw aan het worden was. Robbin had daarna de schone taak om talent van het jaar en speler van het jaar bekend te maken. Het zal niemands verbazing hebben gewekt dat Sean als talent van het jaar werd aangewezen, de spelers zelf hebben een groot aandeel in de (stemming) besluitvorming gehad. Voor de speler van het  jaar was het volgens Robbin spannender, 5 man lagen dicht bij elkaar maar de winnaar bleek Brian. Dit was vooral, zo begreep ik, vanwege zijn erome groei dit seizoen. Aanvoerder Lesley maakte direct van de gelegheid gebruik om trainer, verzorger en vlagger namens het team te bedanken en van een presentje te voorzien.
Na een kopje koffie werd ook deze avond de wandeling naar het dorp gemaakt onder de gezellige samenzang van de B1, en ook nu was iedereen weer rond een uur of 1 terug op de camping.

Zondagmorgen half zeven
Vannacht van Robbert een paar schoppen gekregen en ook aan hem uitgedeeld. Verder prima geslapen na een zeer flauwe mop van Robbin en een misschien nog wel flauwere aanvulling van ondergetekende. Ook de andere tenten waren vlot rustig dus zullenn onze buren nikts te klagen gehad hebben dit weekend. Buiten was het zwaar bewolkt maar droog en na het douchen kon ik aan de koffie. Tegen achten werd ook de rest echt wakker en kon er wederom buiten worden ontbeten. Lunchpakketjes hoefden vandaag niet klaargemaakt te worden, want tussen de middag zouden we een hamburgertje bakken en een worstje braden. De ontbijtboel was nog maar net afgeruimd of het begon wat te regenen, wat vroeg om enig overleg met de organisatie van het ochtendprogramma. Natuurlijk was Sil daar weer die gezien de weersomstandigheden voorstelde maar te beginnen met abseilen in plaats van te gaan klimmen, de rotsen waren eigenlijk te glad om omhoog te gaan. Wij werden in tuigjes gehesen en kregen plastic helmpjes op en mochten een stukje het bos in lopen. Daar kregen we uitleg over het hoe te handelen om veilig op het afstapplankier te bewegen, hoe we moesten afdalen, en hoe we terug konden komen na de afdaling van ongeveer vijfendertig meter (we stonden overigens zo'n 70 meter boven de rivier!). Ik hoop dat er foto's worden gepubliceerd van de "leiding in tuig met helm", te dikke buiken uit de tuigen hangend en ronde koppen onder te klein lijkende helmen, dat zag er hilarisch uit! Het afdalen was niet voor iedereen even makkelijk, en een enkeling moest vanwege het uitzich afhaken, maar ik vond het best spectaculair om weer eens op zo'n manier naar beneden te gaan.

Zondagochtend ongeveer half twaalf
Het weer was nog steeds niet super, dus werd in overleg met Sil besloten te gaan tokkelen in plaats van te klimmen. Een paar kilometer verderop was een nieuwe baan aangelegd en wij waren de derde groep die er gebruik van maakte zo hoorden we tijdens de veiligheids instructies. Een voor een klommen we naar het startpunt om over slingerende plankenbruggen, touwbruggen en tokkelbanen onszelf door het bos te begeven. Langzaam maar zeker bewogen we ons omhoog in de bomen tot op het hoogste punt van een meter of tien. Als je dan zo naar de anderen kijkt, val je bijna van je rustpuntplankier af van het lachen als je ziet hoe gespannen sommigen zich voortbewegen, gelukkig zit je gezekerd en zie je jezelf niet, want dat zal vast net zo lachwekkend geweest zijn. Het stukje dat we overbrugden kon je in tien minuten lopen maar wij deden er ruim een uur over om rond te komen. De ene keer omdat de oversteek van de ene naar de andere boom moeilijk was, de andere keer omdat je best zou kunnen oversteken maar er geen plek was op de "landingsplaats". Na afloop was het inleveren van de spullen en wat later dan gepland terug naar de camping, daar aten we nog wat en maakten we de tenten weer aan kant. Halverwege de middag, zo tegen half vier, vertrokken we naar huis om tegen achten op het Schotenterrein aan te komen. Daar stond ook Dennis op ons te wachten die van Lesley ook zijn presentje en dankwoord kreeg.

Nawoord
Een seizoen bezig zijn met deze gasten is fantastisch, het geeft veel energie en als je een seizoen op deze manier mag afsluiten ben ik blij met hen mee te mogen, JONGENS BEDANKT!

Trainers Coaches, verzorger, ouders, grootouders en anderen ik vond het prachtig om te zien hoe ieder van jullie je week na week hebben ingezet om het voor deze jongens een mooi seizoen te laten worden. De ene door te trainen, de ander door rijden of te supporteren, weer een ander door te tapen of te organiseren, sommigen door een stukje te schrijven of het vlaggen over te nemen als ik het zelf niet kon, bestuur en jeugdbestuur door het faciliteren en de geboden ondersteuning bij moeilijkere situaties.  
Voor de trouwe lezers, dank voor de leuke opmerkingen die ik mocht krijgen, ik schrijf volgend jaar niet meer voor de B-tjes, dat worden immers bijna allemaal A-junioren! 

Ik wens iedereen een heerlijke zomer en hoop jullie allemaal weer fit en gezond met veel zin in weer een voetbalseizoen aan te treffen rondom dit Schoten team.

Martin.

zaterdag 4 mei 2013

Schoten B1 ongeinspireerd naar 3-0 nederlaag bij DSK

zaterdag 4 mei 2013
De laatste competitiewedstrijd van dit seizoen staat op het programma als het zonnetje schijnt maar er evengoed een frisse stevige wind staat. Zo midden in de meivakantie ontbreekt zoals de laatste tijd steeds Aron Reisig. Bram zit op Kreta en kan niet even op en neer zoals Danilo dat wel doet vanaf de camping. Aron Apetz heeft het ook te druk op de camping en is er vandaag ook niet bij. Robin en Dennis doen daarom een beroep op een flinke groep C-spelers, die allen hun speelminuten krijgen en zich meer dan waarmaken in dit duel. De starters vandaag waren Yannick, Robbert, Lesley, Gino, Sean, Orcun, Sven, Danilo, Dico, Nick en Brian. De broers Sven en Don Lohr startten vanaf de bank samen met Angelo Bosman.

Ik hoopte op een geïnspireerd Schoten, thuis liep het immers lekker en was DSK een maatje te klein voor de toen goed, fel en geïnspireerd spelende ploeg. Vandaag was het blijkbaar net te warm, te kort na Koninginnedag en te veel midden in de vakantie. DSK trapte af met de wind en de zon in de rug onder leiding van scheidsrechter Visser, die ons eerder dit jaar ook al prima begeleidde in en tegen Hillegom. Ondanks dat niet iedereen even attent speelde werd er toch een spannend potje op de harde kunstgrasmat gelegd. Yannick had voor de zekerheid maar een lange broek aangetrokken, want slidings maken op dit veld leek niet erg verstandig. Het spel zelf was niet zo verzorgd als gebruikelijk en vooral Bram met zijn enorme inzet en werklust werd node gemist. Halverwege de eerste helft zag DSK de mogelijkheid de bal op kinderlijk eenvoudige wijze aan de rechterkant op te pikken en snel op Yannick af te gaan. Hoewel hij een prima wedstrijd keepte, kon niet worden voorkomen dat de bal de doellijn passeerde. Brian stond kort voor rust niet helemaal goed gefocust want de 1-1 had hij echt wel op het scorebord mogen brengen, thee dus met een 1-0 stand.

DSK startte de tweede helft met geconcentreerd voetbal, goed in de voeten spelend en waar mogelijk de ruimte zoekend. Het was ook niet verwonderlijk dat kort na rust de 2-0 op het scorebord stond. Schoten trapte in de fout zich op elkaar af te reageren en beschuldigend over het veld te roepen dat de ander mistastte. Of er dan overtredingen werden begaan of niet door de tegenstander, een aantal spelers moet nog leren dat scheidsrechters alleen in gesprek willen met de aanvoerder, dus dat commentaar leveren geen enkele zin heeft. Mede hierdoor wist DSK zich gesterkt en bleef rustig in het eigen spel doorgaan. Ondertussen speelde Schoten met vier C-spelers binnen de lijnen en aan hun inzet heeft het vandaag zeker niet gelegen. Het was duidelijk dat er af en toe even naar de juiste plek en tegenstander gezocht moest worden want daarin ontbraken de automatismen, maar fysiek en technisch ontbrak er weinig. Vanaf de DSK bank werd gesuggereerd dat hun middenvelders en verdedigers liever "kanjers" tegenover zich hadden omdat ze dan beter konden functioneren. Voor mij klonk dat als" "die "lichte C-spelers" zijn wel verdomd moeilijk in toom te houden!"  Beide backs stonden ook weer hun mannetje en Danilo deed op rechts half zijn werk weer stug en aanwezig als altijd en Nick was voor zijn tegenstanders vaak meer dan lastig. Lesley miste vandaag net het geluk om uit vrije trappen de bal tussen de palen te mikken, maar ook hij was een haast onneembare vesting voor de DSK spitsen. Toch lukte het DSK kort voor tijd om door te breken en vanuit een overtal situatie de 3-0 aan te tekenen.

Komende week hebben we het beroemde 7x7 toernooi waaraan ook de B1 onder schuilnaam deelneemt in de recreatieklasse. Iedereen wordt verzocht op tijd op de fiets aanwezig te zijn. De eerste wedstrijden beginnen om 10:00u, het programma zal op dinsdag 7 mei op de site van Schoten staan.

    

zaterdag 27 april 2013

Getruct Zandvoort B1 trekt echt alles uit de kast om te winnen van gehandicapt Schoten B1

zaterdag 27 april, laatste verjaardag van Willem Alexander als kroonprins

Vanochtend vroeg was het nog koud, maar de zon scheen en de temperatuur klom voorzichtig uit z'n schulp. Wij waren al heel vroeg uit de veren want Zandvoort had 's maandags het verzoek gedaan om de wedstrijd nog een half uur eerder aan te laten vangen dan het voor ons al vroege tijdstip van 11:00.

Aan dit verzoek werd zonder problemen meegewerkt, dus werd het al vroeg gezellig in de Schotenkantine. Nick die bijna hersteld is van zijn blessure en komende week weer aan de herstel training mag beginnen, was als altijd luidruchtig aanwezig; Aron Reisig blonk helaas door afwezigheid. Voor Dennis en Robin dus simpel om uit de elf beschikbare spelers de startopstelling samen te stellen. Kort voor tienen was Schoten aanwezig op het Zandvoortse complex en wilde zich omkleden. Helaas was de toegewezen kleedkamer bezet, dus mochten onze jongens het letterlijk "buiten de deur doen". Er was blijkbaar geen rekening gehouden met de vervroeging van de wedstrijd. Het veld en met name de doelen waren blijkbaar ook nog niet klaar, want terwijl Schoten dacht zich op te moeten stellen, moesten eerst de doelnetten gerepareerd worden. Al met al werd dus amper 10 minuten eerder dan oorspronkelijk gepland de wedstrijd afgetrapt met de bekende elf in de basis: Yannick, Robbert, Lesley, Gino, Sean, Aron A, Sven, Danilo, Dico, Brian en Bram.

Of het lag aan de slechte voorbereiding, de pittige aanpak van Zandvoort of de minder attente scheidsrechter, Schoten speelde het eerste kwart slap en met weinig overtuiging. Het was dan ook niet verwonderlijk dat Zandvoort na een minuut of tien de leiding nam. Heel voorzichtig knokte Schoten zich in de wedstrijd en er werd af en toe weer redelijk gecombineerd. Halverwege de eerste helft zette Brian lekker door en stelde na een steal Dico in staat te scoren. Zandvoort pakte vervolgens weer de trukendoos te voorschijn en de spelers deelden steeds trappen en duwen uit nadat al gefloten was voor een overtreding. De scheidsrechter vond dat hij hier niet op kon acteren omdat het spel al stil lag..?..?..?..... Dat spelers van Schoten hierdoor geïrriteerd raakten is begrijpelijk, maar zij hielden zich gelukkig keurig in en accepteerden vrijwel steeds de beslissingen van de scheids. Af en toe moest een speler er op worden geattendeerd dat praten geen zin heeft, dus vandaag geen kaarten voor dom gedrag. Wel een voor Brian vanwege een tackle en een voor Robbert aan het eind van eerste helft door een slimme val van een Zandvoorter over het naar achteren uitgestoken been, die het toch weer niet kon nalaten na te trappen. Bij rust was het 3-1 doordat Schoten met 10 1/2 man moest spelen. Dico was zwaar neergehaald en liep de laatste 10 minuten niet helemaal lekker over het veld.

Na de pauze zonder drinken, moest Schoten verder met 10 man, Dico kon niet verder spelen. Ondanks deze handicap kreeg Schoten steeds meer grip op het spel en zelfs enig overwicht. Dit resulteerde na een kwartiertje in de 3-2 en het leek erop dat het spannend zou worden. Zandvoort speelde echter slimmer en slimmer in op de scheidsrechter en mocht onbestraft Schotenspelers met handen en voeten van de bal af houden. Al snel werd het doelpuntenverschil weer 2. Een prima redding van Yannick op een doorgebroken speler in de 70ste minuut werd door de scheids bestraft met een penalty tegen. Dat Danilo kort voor tijd nog een keer geel kreeg vanwege een tackle op een tegenspeler lag in de lijn der verwachtingen. Zandvoort mag blij zijn met de schadevrije 5-2 die uiteindelijk op het scorebord stond, jammer dat deze club zich vandaag zo in de kaart liet kijken. Ik heb dit bij Zandvoort op deze manier niet eerder meegemaakt. Zandvoort was sterker maar winnen op deze manier is die club onwaardig.

Volgend weekend gaan we op bezoek bij DSK B1.
Willem Alexander is dan koning en Schoten heeft dan maar 1 keer getraind (alleen op donderdag), laten we hopen op mooi weer en een leuke pot voetbal.
Aftrap staat gepland om 15:00u

   

zaterdag 20 april 2013

Schoten B1 veel beter dan te grof spelend Alliance

20 april 2013
Zo op het oog was het een prima lentedag maar er vloog nog geen zwaluw in de omgeving, de bloemencorso moest het hebben van hyacinten uit Frankrijk en tulpen waren sowieso niet voorhanden, de zon scheen maar de wind zorgde voor een te lage gevoelstemperatuur. Robin moest het zonder Dennis stellen en omdat Aron Reisig en Nick Flader geblesseerd waren , moesten spelers uit de B2 en C1 de B1 versterken. Vandaag werd de wedstrijd geleid door de  "zware" KNVB scheidsrechter Pieterse. Starters vandaag: Yannick, Robbert, Lesley, Gino, Sean, Aron A, Sven, Danilo, Dico, Brian en Bram.

Op verzoek van Alliance werden de teams door de scheidsrechter opgehaald uit de kleedkamers en werd na een formele line-up een rondje handen geschud. Alliance won de toss en koos kant, waardoor Schoten de aftrap kon nemen. Zoals wel vaker dit seizoen en  met name na de winter, toonde Schoten zich de sterkere en dwong af dat het spel zich vooral afspeelde op de helft van Alliance. Sven was bij tijd en wijle onnavolgbaar en stichtte flink gevaar, de rechter aanvallers en middenvelders van Alliance stonden te veel met het vizier naar voren gericht waardoor Schoten op links verrassend door kon komen.  Robbert ontwikkelt zich meer en meer tot een complete speler die als het even kan opstoomt en in staat blijkt fantastische voorzetten af te leveren. Als Dico zoals vandaag ook maar een paar millimeter extra ruimte krijgt weet hij ook wonderbaarlijke dingen met de bal te doen zoals bleek toen hij het balletje in de twaalfde minuut intikte. Aan Bram kun je merken dat hij nu en dan mee doet met het tweede en zich minder snel laat "opfokken". Lesley ontpopt zich meer en meer tot de vrije trap specialist, hij had deze pot net de pech dat de bal de kruising raakte in plaats van er net in te zeilen. Alliance spelers  hadden per minuut meer moeite zich te beperken tot voetballen en neigden steeds meer tot grove ingrepen, uitblinkers hierin waren de rechtsbuiten Hazel, die (na een aantal eerdere grove overtredingen) zo hard op de linksback van Schoten doorkwam dat die na de rust niet terug kon komen, aanvoerder Hof en invaller Poulussen.

De tweede helft begon met een andere assistent scheidsrechter (dank je wel Roy voor het waarnemen) omdat de uitgevallen back extra aandacht in de kleedkamer nodig had. Toen dit probleem was opgelost, was uw verslaggever weer terug een minuut of tien na aanvang van de tweede helft waarin naar horen zeggen nog een enorme kans voor Schoten was geweest. Schoten bleef de bovenliggende partij ondanks dat een aantal spelers het spelen van hun tweede wedstrijd best gingen voelen. De scheidsrechter kreeg het steeds lastiger en zag zich genoodzaakt de teugels harder aan te trekken en kort na elkaar 2 gele kaarten te trekken voor Alliance spelers. Schoten hield het koppie er keurig bij en Dico tekende in de 30ste minuut voor de 2-0. Dat Alliance aan het eind van de wedstrijd nog voor 2-1 zorgde was meer voor de statistieken dan dat dit zou afdoen aan de einduitslag.

Mijn conclusie?
Het schudden van handjes heeft alleen zin als je er in de wedstrijd ook naar handelt. Scheidsrechter Pieterse had vele malen vaker geel of misschien wel rood kunnen trekken vanwege de af en toe werkelijk ondoordachte en gevaarlijk tackles die (van achteren) op de Schotenbenen werden uitgevoerd. Dat een coach een speler laat staat die anderen de wedstrijd uit werkt (niet op kwaliteit maar door grof geweld) vind ik betreurenswaardig. Het benoemen van "onplezierige situaties" in eerdere wedstrijden en dan graag willen dat........ handjes ........... laat maar, we hebben gewonnen, dat telt en vooral de manier waarom, eerlijk fair en terecht. Wij waren beter (10 kansen waarvan minstens 4 tot en doelpunt hadden moeten leiden) , sterker (balbezit verhouding 70-30% en 75% van de speeltijd op de helft van de tegenstander) en speelden het op een eerlijke manier en we wonnen. Voor wie het weten wil, Robbert is weer de oude.

Volgende week gaan we naar Zandvoort waar we wat moeten rechtzetten na de nederlaag in maart toen Zandvoort slim was en onze jongens eruit counterde, ondertussen hebben we er wat bijgeleerd en moeten we het ook Zandvoort zeer lastig kunnen maken.
Aftrap 11:00u, verzamelen 9:30u op het Schotenterrein.
      

donderdag 11 april 2013

Schoten B1 in de avond sterker dan Hillegom B1

10 april 2013
Het kriebelt een beetje, de lente lijkt eindelijk in aantocht want komend weekend lijkt voor het eerst de 20 graden aangetikt te worden. Vanmiddag was het nog niet zover tijdens het zeer geslaagde E-pupillen toernooi op het Schotencomplex en vanavond was het fris toen de B1 aan de slag moest tegen het sterke en hogergeplaatste Hillegom. Vandaag werd Robin op de bank geholpen door Murat en Dirk Jan en hadden Danilo en Jeffrey als reserves plaatsgenomen in de dug-out, Aron Reisig was afwezig. De 11 die startten waren Yannick, Robbert, Lesley, Gino, Sean, Aron Apetz, Sven, Bram, Brian, Nick en Dico, scheidsrechter vandaag was Marciano Scheuer.

De Schoten mannen hadden kennelijk geleerd van de eerdere ontmoetingen tegen Hillegom, want er werd op alle posities geconcentreerd en oplettend gespeeld. Hillegom probeerde de eerder succesvolle strijdwijze opnieuw te hanteren maar dat had weinig resultaat. Wel was het speelveld weer klein en werd er vooral op de helft van Hillegom gespeeld, maar de snelle mannen van Hillegom hadden vanavond geen schijn van kans tegen de sterk spelende  Schoten verdedigers. Aron was geïnspireerd door de aanwezigheid van zijn vader tussen de toeschouwers en speelde eindelijk weer eens met de nodige inzet. Omdat het over het algemeen niet ontbreekt aan inzet bij de overige spelers, kreeg Hillegom het nu lastig tegen 11 gemotiveerde Schotenaren. Schoten had dus duidelijk het beste van het spel en het leek een kwestie van tijd dat de score zou worden geopend. Zoals wel vaker, was de eindpass lang niet altijd goed zodat veel energie verloren ging in de aanvalsopzet door de middenvelders.

De tweede helft leek sterk op de eerste, en was de Hillegom-bezetting aan hun rechterkant niet super. Dit gaf Robbert de gelegenheid om regelmatig op te komen en gevaar te stichten aan de linkerkant. Sean had het op rechts een stuk lastiger tegen de supersnelle spitsen, maar liet zich daardoor geen moment van de wijs brengen. De middenvelders namen hun taken serieus en ondersteunden waar nodig de aanval en de verdediging. Het harde werken eiste zijn tol en Hillegom kon ook een paar keer redelijk gevaarlijk doorkomen, maar Yannick keepte een lekkere, betrouwbare pot. Halverwege de tweede helft kreeg Nick weer last van zijn rug en na de wissel en een paar omzettingen kon Schoten weer verder in de zoektocht naar een doelpunt. Dat duurde tot kort voor tijd toen Dico weer eens swingend de bal meenam en prima voorzette, Brian was deze keer de gelukkige en hij schoot de bal keurig in. 

Wat restte was twee minuten de wedstrijd uitspelen en 3 punten bijschrijven. Komende zaterdag wordt opnieuw tegen Hillegom gespeeld, nu in een uitwedstrijd. Dat zal opnieuw een spannende wedstrijd worden als er net zo geconcentreerd wordt gespeeld als vandaag. Ik kan er zelf niet bij zijn, dus moet een ander langs het lijntje rennen en een verslag schrijven. Ik ben zaterdag bij het grootste, leukste en langstlevende minipupillentoernooi uit de omgeving: de 12de editie van KidsforKids.  




zaterdag 6 april 2013

Schoten B1 verzuimt te scoren tegen Olympia Haarlem

6 april 2013
Nog steeds is het winter, hoewel het zonnetje redelijk uitbundig scheen. De mat bij Olympia heeft ondertussen zwaar te lijden van de lange winterse omstandigheden. De ondergrond is hobbelig, hard en droog wat zo op het eerste oog nadelig is voor de meest technische ploeg van de twee. Schoten had twee maanden geleden thuis verloren en wilde revanche nemen, maar had wel te kampen met de nodige personele problemen. Gino en Aron Reisig waren afwezig, Danilo en Aron Apetz hadden hinderlijke beenblessures en Nick was nog steeds een beetje slapjes na zijn ziekte. Jeffrey en Remco waren bereid om deze wedstrijd mee te spelen dus konden Robin en Dennis toch een behoorlijk team aan de wedstrijd laten beginnen. Yannick, Robbert, Lesley, Remco, Sean, Aron Apetz, Sven, Bram, Brian, Nick en Dico startten vandaag.

Toen het publiek plaats had genomen in de tribune en de spelers elkaar handenschuddend een prettige wedstrijd hadden gewenst, startte de goed leidende scheidsrechter Keitz de wedstrijd door Olympia af te laten trappen.
Ondanks alle waarschuwingen vooraf, was het na 5 minuten toch raak voor Olympia dat uit een aardige combinatie het netje achter Yannick deed opbollen. Schoten was hierdoor kennelijk helemaal wakker, want er werd lekker gevoetbald en leuk gecombineerd. Schoten kreeg duidelijk de overhand kreeg kans op kans en had na een kwartier spelen met 4-1 voor moeten staan. Zo veel ballen die net naast of over gingen of door de prima doelman van Olympia gestopt werden, het was om moedeloos van de te worden. Eindelijk leverde een uitstekende actie van Dico zoveel ruimte op dat hij aan Aron Apetz een niet te missen kans bood waardoor het 1-1 werd. Het tweede deel van de eerste helft regende het kansen en bij rust zou het 3-7 in het voordeel van Schoten moeten staan zo bevestigden bronnen uit beide kampen. Dat was niet zo want er werd niet meer gescoord voor de thee.

In de rust meldde Robin desgevraagd dat hij aan zijn mannen had gezegd zo door te gaan, maar de bal nu wel tussen de palen te mikken in plaats van ernaast of ertegenaan.

Voor de tweede helft waren de verwachtingen dus hoog gespannen. Olympia had kennenlijk een donderspeech te horen gekregen en wat reserve krachten gevonden (er waren op de bank nu 3 wisselspelers die ook allemaal gebruikt werden), want kort na rust werd de 2-1 ingetikt. Dit was voor een aantal Schotenspelers het sein om er nog maar weer eens een tandje bij te zetten. Bram en Brian bleven schier onvermoeibaar jagen, Sven deed zijn stinkende best en Robbert en Sean kwamen geregeld over de middenvelders heen. Ondanks het solide defensieve werk van Lesley en Remco en later ook Jeffrey, werd de druk die Schoten uit kon oefenen steeds minder, Yannick moest zelfs weer de nodige keren ingrijpen en deed dat uitstekend. Olympia had ondertussen aardig in de gaten waar de minder sterken, de minst fitten,  van Schoten speelden en wisselde hun drie spelers slim. Desondanks bleef Schoten gevaarlijk en waren er kansen op de gelijkmaker. Diep in de tweede helft, het eindsignaal zou bijna klinken, wist Olympia dat te doen wat Schoten verzuimde, scoren. Met een eindstand van 3-1 kreeg Olympia veel te veel, maar een aloude wijsheid zegt, "wie minder doelpunten maakt dan zijn tegenstander, zal nooit winnen".

Volgende week wordt een zware:
maandag trainen (18:15-19:45)
woensdag spelen, thuis tegen Hillegom aftrap 18:45u
zaterdag spelen, uit tegen Hillegom aftrap 14:45u
Let op: 13 april kan en zal niet worden verzameld op het Schotencomplex!
en niet alle vaste rijders/chauffeurs zullen aanwezig zijn, vanwege hun inzet bij Kids for Kids.

Eerdere wedstrijden tegen Hillegom:
10-11-2012: Schoten Hillegom 4-4
12-01-2013: Hillegom Schoten 3-1



  

zaterdag 23 maart 2013

Schoten B1 te sterk voor goed spelend DSK B1

zaterdag 23 maart 2013
Koud hè?
De meteorologen hebben al twee keer gemeld dat de lente is begonnen, maar vandaag adviseerde de KNVB om wedstrijden voor de jongste jeugd niet zomaar door te laten gaan want de gevoelstemperatuur kwam ver onder nul uit. Na de herfst van vorige week nu dus winterse omstandigheden, een waterig zonnetje en een snijdende ijskoude oostenwind (kracht 7!) maakte het er niet makkelijk op voor ons trouwe publiek dat toch weer de tribune opzocht. Sven was ziek en met Aron Reisig op de bank bestond de basis elf vandaag uit Yannick, Robbert, Lesley, Gino, Sean, Dico, Bram, Danilo, Nick, Brian en Aron Apetz.

Waar Schoten een lekkere uitgebreide warming-up in de benen had, stond DSK na een hele korte op het veld en moesten zij zich kennelijk nog warm spelen. Al in de eerste minuut leek Schoten te scoren, maar dat lukte net niet. De toon was wel gezet want na 3 minuten werd links op het middenveld, zo'n meter of 10 buiten de zestien van DSK een overtreding begaan en mocht Lesley een vrije trap nemen. De muur werd opgesteld, maar deze was niet opgewassen tegen de formidabele trap van Lesley, en de 1-0 was een feit. Schoten hield het beste van het spel waardoor de wedstrijd zich vooral afspeelde op de helft van DSK. Brian stond nu eens zo geposteerd dat hij geregeld de bal kon aannemen en zich middels zijn ondertussen beruchte draai vrij kon spelen. DSK had het daar regelmatig moeilijk mee. Omdat Schoten verzuimde de kansen af te maken en de score te vergroten, was het DSK dat na en misverstand tussen Gino en Sean de stand in de 15de minuut gelijktrok. DSK was kennelijk warm gespeeld, want de strijd ging in het vervolg van de wedstrijd gelijk op, hoewel nog steeds iets meer op de helft van DSK dan op die van Schoten. In de extra tijd van eerste helft leidde een ouderwets lekker lopende combinatie tussen Dico en Bram tot de 2-1 ruststand.

De tweede helft werd Schoten sterker of in ieder geval dominanter. Er werd geregeld gezocht naar de voeten wat het spelletje van Schoten beter maakt dan de hoge of lange bal. DSK had er blijkbaar de nodige moeite mee dat het lager geplaatste Schoten beter was, want er werd af en toe bijzonder stevig ingegrepen zonder dat de warrig leidende scheidsrechter Haakma floot. Gelukkig hielden de spelers het koppie er bij en werd er "rustig" verder gevoetbald. Zo halverwege de twee helft werd er door DSK weer een overtreding gemaakt die nu wel met een vrije trap werd bestraft. Niet ver langs de zijlijn een meter of 35 vanaf het doel legde Lesley opnieuw aan. Op de tribune ontstond verwarring want hoe was het mogelijk, de bal vloog weer de goal in 3-1. Lesley vond het maar een "zo-zo"  doelpunt, maar vanaf de tribune leek de bal een curve van bijna 90 graden gehad te hebben. In ieder geval was na dit doelpunt DSK definitief op de knieën gebracht. Zozeer zelfs dat Brian Borms die zijn beste wedstrijd van het seizoen speelde, een publiekswissel kreeg van Robin en Dennis. Schoten speelde relatief rustig de wedstrijd uit en kan na deze 3-1 overwinning weer naar boven kijken. Volgende week vrij en dan een zware week met op 6 april uit Olympia, 10 april thuis Hillegom en 13 april uit Hillegom.